اخبار

افرادی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به زخم دیابتی هستند و درمان زخم دیابتی در منزل برایشان اهمیت دارد عبارتند از:

افراد مبتلا به دیابت: به خصوص کسانی که دیابت آن‌ها به خوبی کنترل نشده باشد.
افرادی که مدت طولانی به دیابت مبتلا هستند: هرچه مدت زمان ابتلا به دیابت بیشتر باشد، احتمال بروز عوارض آن از جمله زخم پا بیشتر می‌شود.
افرادی که سطح قند خون آن‌ها به طور مداوم بالا است: قند خون بالا به مرور زمان به رگ‌های خونی و اعصاب آسیب می‌رساند و خطر ابتلا به زخم را افزایش می‌دهد.
افرادی که به نوروپاتی دیابتی مبتلا هستند: نوروپاتی دیابتی به معنای آسیب به اعصاب است و باعث می‌شود فرد درد و سایر حس‌ها را در پاهای خود احساس نکند. در نتیجه ممکن است حتی از وجود زخم کوچک نیز آگاه نشود.
افرادی که گردش خون ضعیفی دارند: گردش خون ضعیف باعث می‌شود زخم‌ها به کندی بهبود یابند و خطر عفونت را افزایش دهد.
افرادی که بیماری‌های قلبی عروقی دارند: این افراد نیز بیشتر در معرض خطر ابتلا به زخم پای دیابتی هستند.
افرادی که به طور مرتب پاهای خود را بررسی نمی‌کنند: بررسی منظم پاها به منظور شناسایی زودهنگام زخم‌ها بسیار مهم است.

عواملی که خطر ابتلا به زخم پای دیابتی را افزایش می‌دهند:

پوشیدن کفش‌های نامناسب: کفش‌های تنگ یا کفش‌هایی که به پا آسیب می‌رسانند، خطر ایجاد زخم را افزایش می‌دهند.
وجود بدشکلی در پا: بدشکلی‌های پا مانند انگشت چکشی یا پا چکش مانند می‌توانند فشار بیشتری را بر روی برخی نقاط پا وارد کرده و خطر زخم شدن را افزایش دهند.
سابقه قبلی زخم پا: افرادی که قبلاً دچار زخم پا شده‌اند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به زخم‌های جدید هستند.
برای پیشگیری از زخم پای دیابتی چه باید کرد؟

کنترل قند خون: مهمترین راه برای پیشگیری از زخم پای دیابتی، کنترل دقیق قند خون است.
مراقبت از پاها: روزانه پاهای خود را به دقت بررسی کنید، به ویژه بین انگشتان پا.
استفاده از کفش مناسب: از کفش‌های راحت و با اندازه مناسب استفاده کنید.
مرطوب نگه داشتن پوست پا: پوست پا را خشک نگه دارید اما از مرطوب‌کننده استفاده کنید تا از ترک خوردن پوست جلوگیری شود.
مراجعه منظم به پزشک: به طور مرتب به پزشک مراجعه کنید تا وضعیت پاهایتان بررسی شود.